Het dennehars kan ik van mijn handen poetsen, de kloven insmeren en de laatste doorntjes eruit peuteren. Het zit er weer voor een jaartje op. Wordt er altijd een beetje weemoedig van om de kersttijd tussen de bloemen weer af te sluiten. Ben sowieso nogal melancholisch dezer (feest?)dagen... Moest vanmiddag ineens aan een geluksmomentje van jaren geleden denken... Het lied knoerhard aanzetten en meeblèren of naar de oude beelden op youtube kijken, helpt meestal... een beetje...
Loopt over... (een super leuk 'kinder'boek over de binnenkant van je hoofd. Ooit gekregen van een vriendin, omdat ik ook Marieke heet en omdat dat niet de enige overeenkomst met de hoofdpersoon in het boekje is)