.jpg)
Precies 3 jaar geleden zat ik nu aan de wijn. Na 9 maanden (bijna) geheel onthouding vond ik dat dat wel moest kunnen om toch nog een beetje iets van nachtrust te krijgen.
Omdat Mees mijn geduld 2 weken lang op de proef had gesteld, zou hij de volgende dag dan toch echt worden geboren...
Geslapen heb ik die nacht! En jawel, de volgende middag was hij er EINDELIJK!
En hoewel ik mijn leven lang al iets tegen verjaardagen vieren heb, ben ik nu al de hele avond ballonnen aan het blazen, schooltraktaties aan het afmaken, cake aan het bakken, zijn 'nieuwe' fiets aan het versieren...
Gewoon, omdat ik zo blij ben dat hij 3 jaar geleden ons leven op zijn kop kwam zetten.
Lang leve verjaardagen dus, nou ja die van de kinderen dan.
Ik zeg: Daar moet op gedronken worden...
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
























